Soldu kasımpatılar kasımın ortasında
Ateş denizlerinden mum misali aktılar
Tek yürek oldu millet şehitlerin yasında
Sonsuzluğa göçerken yürekleri yaktılar

Bayrağa bekçiydiler yurdun dört bucağında
Ne destanlar yazdılar peygamber ocağında
Yürekler küle döndü hasretin sıcağında
Dağların doruğunda şimşek gibi çaktılar

Hepsi birer pervane, candı Süngütepe’de
Şehadet şerbetine kandı Süngütepe’de
Bir milletin yüreği yandı Süngütepe’de
Son nefesi verirken al bayrağa baktılar

Hakk’a ve hakikate teslim olmuş kuldular
Şafak atana kadar gökte yıldız oldular
Yüce dağ başlarında vakitsizce soldular
Şehadet kokusunu dağlara bıraktılar

Şehidin gömleğini gözyaşlarına bandık
Onlar bir kere öldü, bizler bin kere yandık
Şehadet şerbetini onlar içti, biz kandık
Hepsi candan içreydi, kim demiş ıraktılar?

Ölümsüzlük yolunda onlar murada erdi
Erenlerin bağından nice gonca gül derdi
Memleket peteğinde destanlar oğul verdi
Serdengeçti yiğitler kutlu yola çıktılar

Duyuldu kara haber, yürekleri dağladı
Şehitlerin yasından gökte bulut ağladı
Ana, baba, bacılar ne karalar bağladı
Sığmadılar kabına, bentlerini yıktılar

Ölüme selâm durdun, muzaffer kıldın cengi
Tabutuna yakıştı bayrağımın al rengi
Şanlı Türk askerinin yoktur dünyada dengi
Hedefe kilitlenmiş, yaydan çıkmış oktular

Vatana göz dikenler kahru perişan olsun
Şehidim kanlarınız bayrağa nişan olsun
Adınız tarihlere şeref olsun, şan olsun
Yürek bahçelerinde gül misali koktular

M. NİHAT MALKOÇ