Kurumuş talihimin dört yapraklı yoncası
Umutlar kervan kervan göçüyor gözlerimden
Sevincim kirpiğimde sanki bir çiy damlası
Elveda diyor gibi öpüyor gözlerimden

İçimde gençliğimin o sessiz nidaları
O tertemiz aşkların buhranlı vedaları…
Şahlanmış yüreğimin kurşuni sevdaları
Kanlı bir nehir gibi taşıyor gözlerimden

Benim serkeş gönlümün yoktu başka isyanı
Gül benizli bir güzel yok etmese dünyamı
Tatlı bir düş görsem de hayra yorsam hülyamı
Uykular bir kuş gibi uçuyor gözlerimden

Bazen kader desem de bin kez pişman olurum
Ziyan olan ömrümden ne kıssalar okurum
Eklesem dertlerimi ummana yol bulurum
Hüzünler katar katar geçiyor gözlerimden

Demek her şey bir yalan belki de bir romandı
Başrolünde ben vardım yönetmenim zamandı
Son tiyatro son oyun, son perde de kapandı
Hayatım sahne sahne akıyor gözlerimden
H.Altümsek