KAYBOLUP GİDİYORUM

Bana yorgun akşamlar bırakıp da gittin
Ne kaldı bir hüznün yağmurundan başka
Kime sunduysam yüreğimi beni anlamadılar
Öğrendim, ama
Çok geç Dadaloğlu’ nun isyanını
Pir sultanın feryadını
Vurdukça yüzüme, bir nihavent oldu kanayan dudağımda.


Ben Ege deniziyim, fırtınalarım bir türlü bitmedi
Kalbimle yarattığım
Şiirlerimle öpüyorum göçmen kuşların sesini
Tarafsız bir acı yaşıyorum sahillerde
Bir Zeki Müren şarkısı sarmış bu sahili
Dinledikçe, bir bulanık nehir gibi akıp gidiyorum
Perişan
İgelerim söyleşir durur
Piyanomun tuşlarında.

Ayrılık bırakmadı peşimizi hiç
Nereye kaçtıysam buldular bizi
Boy boy küçüldü kayboldu
Bizi mutluluğa götüren o gemi kervanları.

Bir düşün
Neden ayazlara uzanmış ellerimiz
Sessizliğin ezgisi olmuş, karanlığa düşen yüzümüz
Sana uzanan yollarımı paylaştıkça ben
Kaybolup gidiyorum,
O aşkımızın sıcak evinden.

Nuri Dağdelen
18.9.2018