Yıllar sonraya kaldı seni tanımam
Fark edemedim hengâmeli yaşamımda,
Çığlık çığlığa geçen savaşların ardından
Artık ne yapsam arayı kapatamam…

Ne değişirdi zaman tersine aksaydı,
Kulağı delik yıllarım seni o zaman duysaydı,
Dönemeçleri mi değişirdi hayatımın,
Seni bulmam o yıllara kısmet olsaydı…

Bu dinginliği daha erken yaşasaydım,
Ucu yanık mendil gibi kalmaz mıydım?
Huzura ermek için,
Yolun karşısına mı atlasaydım?

Olmadı… Yaşamam gerekenleri yaşadım.
Ey sessizlik! .. Geç de girsen hayatıma,
Boş bir defterinin sayfalarını araladım,
Başladım sana baştan sona her şeyi anlatmaya.

Geri dönmeyeyim diye sildim yollardaki izleri,
Yeni fark ettim, nasıl da islenmiş içleri
Üst üste yığılmış, gereksiz anıların
Çoğunu temizledim, attım gerisini…

Derviş sabrıyla dinledin beni, tepkisiz…
Ay ışığında gölgemi seyrettirdin bana,
Bir tek benim duyacağım gibi sessiz,
Kulağıma fısıldadın, ’artık yolun açık ola! ... ’

14. 05 2016 Serap IRKÖRÜCÜ