Yürüdüğüm sokak yabancı bakıyor bana,
Yerlerde biten otlar, komşu evin çiçekleri,
Bakkal Kazım efendi, çırağı öksüz Veli,
Sanki bir film şeridi gibi akıyorlar gözümden...

Buz bakışlarım derinden bakıyor manasız,
Çocuk gibi küstüm, salıyorum yaşları
Bir avuç huzur var mı bu hayatın yolunda
Kurak kalan kaderime su serpilsin artık...

Kaç kitap yazılır bilmem bu dertli gönülden
Kaç satır karalanır bu keder kokan deftere
Kaç sayfalar yırtılır bu acı yüreğimden
Dağ sessizliğine bürünür hemen dertli gönül...

Kırılgan olmuş ömrümün kalan zamanı
Boğuluyorum hepten ben, sığ sularda
Tutulmayan elimle tutunmalıyım hayata
Bir kayıp sayfayım ben, kara anılarda...


Çaresizlik sardı, kalın yıkılmaz duvar oldu
Aldı beni içine,mahkum oldu bu yüreğim
Sesim yankılandı, dört taraftan savruldum
Bir mum ışığına hasret kaldı gözlerim...