Adı Leyla’ydı
Ana yüreğin de Aydı,
Adı Eylül’dü,
Ana yüreğin de gülüş’dü,
Ana babalarına deryaydılar,
Umutlara sebep idiler,
Yarınlara vesile idiler,
Yarınlarımız da haykırışdılar,
Geleceğimize giden köprüydüler,
Yürekleri kirlenmemişti,
En güzel umuttu masumiyetleri
Yarına bırakabilmekti ümitleri,
Vardı anlatılamaz yaşama sebepleri
En güzel hediyeydi,
Yanaklarına kondurdukları buseleri,
İstedikleriydi alınlarında,
Oyunların da kalan teri olsun,
Ana babaları o teri silsin,
Taşıdığımız anlardan en güzel eda olsun,
Sebilerimiz yüreklerimiz de coşsun,
İstemediler masumiyetlerini,
Üzerlerine bıraktıkları tüm kirlerini,
Gör rabbim bırakılan kederleri,
Allahım sen en büyük cezayı ver,
Sebep olanlara,
Acıma yarınları çalanlara,
Sür onları en büyük helaka(amin)…
Temmuz’2018 / OKAN YILMAZ