bu acıyı kim ettiyse
sana takdim
yalnızlığın değeri onca kadim


bağışlanan elleri
günahımın
ilâhiden takdir


I.

rüzgârın kuru söyleyişi
vaktiyle yükselen nehirler ve kavaklar...
bir de en cesur uçurumların tiz sesi


tez eliyle sabahın
kıymetli bir umutla çıktım yola
heybemde bir hasretlik bir türkü
omuzlarımda kürkü zamanın
söylemesi öyle güç
susmak...
bu sakinlik böyle iyi


II.

yara dediğin bu şey
midye kabuğu kesilmedikçe derinde nafile
sedye üstünde can havli umudun


duyan duymaz
gören görmez
tarifi güç bu ayrılığı


III.

kendinden kaçıyorsun
ve herşeye
ve herkese yaklaşıp
ama ne yapıp edip bunu başarıyorsun
yoruyorsun anlamları
anlamıyorsun...


haziran gibi yanışım bu sevdaya
güneşim ağlarken
buz kesilen gözlerinin kaçıncı mart’ıyım bilmiyorum
ellerin hislerime değmeyince meşk güç



bir gideğeni olmalı
sana akan nehirlerin
bir süreğeni olmalı
sana akan saniyelerin


ama bilirim
akan birkaç damla olmadıkça
sulugöz yüreğimden
sana kavuşmak güç
aşk güç... / sevgilim.