Sen EFENDİM,
Sen , Ya Habibim...
Ömrü hayatımın en güzel rüyasına,
Sen gelmiştin.
Öyle koşup arıyordum ki Seni;
Ey gönlümün Habibi,
Bir saray içinde koşuyor ,
Ve; seni arıyordum...
/Allah ım, O peygamberi göster,
Bana/ diyordum.
Sonra bir kapı çıktı , karşıma :
Bir dizi ,beyazlı insanlar,
Veya melekler sırada...
Dokundum en sondaki nin omuzuna,
(Peygamberim nerede?) diye sordum.
O,sadece parmağı ile,
Kapıyı gösterdi bana...
Hiç sıra beklemeden,
Koştum kapıya
Açtım kapıyı:
Nurlar içinde bir bahçe;
İlerde oturmuş bir dizi,
Belki meleklerdi.
Sordum o heyecanla;
(Peygamberim nerede ? )
Birisi kalkıp bana doğru,
Nurlarla geldi.
Rüyada bile olsa,
Kalbim çarpıyordu.
Koşup tuttum ellerini ,
(Bana yardım edermisiniz )
Gülümsedi O sadece,
Dönüp gidiyordu...tekrar,
Tuttum ellerinden,
O, yüce peygamberin
Ben size geldim...
Yaşlar süzülüyordu gözlerimden,
O,gülümsedi yine,
Ve, uyandım...
İşte rüyaların en güzelini
Gösteren Rabbime...
Ediyorum ben...şükürler.