Uzun yıllar geçti Hollanda’ya geleli
Ne mutlu oldum ne buraya alıştım
Vatan hasreti hep sinemde sızladı
Ne mutlu oldum ne buraya alıştım

Havası soğuk eksilmiyor yağmuru
Toprağı kumlu bulaşmıyor çamuru
Her yanı dümdüz yok buranın bayırı
Ne mutlu oldum ne buraya alıştım

Don kisot’muyum yel değirmeni neyime
Hasretim ben doğup büyüdüğüm köyüme
Tutkunum kültürüme adetime örfüme
Ne mutlu oldum ne buraya alıştım

Laleleri güzel lakin hiç kokmuyor
İnekleri tel örgüden dışarı çıkmıyor
Her yanı kanal amma temiz akmıyor
Ne mutlu oldum ne buraya alıştım

Sosyal haklari var anarjiyi onluyor
Burda komsu komsusunun gormuyor
Kapitalizm burdada fena hukum suruyor
Ne mutlu oldum ne buraya alistim

Soğuk insanları aşık olup sevemen
Uygun değil yemeklerini yiyemen
Bunların girdiği yere sen asla giremen
Ne mutlu oldum ne buraya alıştım

Kolay değil bunların dillerini öğrenmek
İnatcıdır bunlar fayda vermez direnmek
Çok ayıp bunlarda sırıtmamak gülmemek
Ne mutlu oldum ne buraya alıştım

İç içe yaşasak ta dünyamız tamamen ayrı
Türkün Türkten başka dostu yok yok gayrı
Bunların ailesine atasına bile yok hiç hayrı
Ne mutlu oldum ne buraya alıştım

Köpek besler bir çoğu evlat yerine
zamanında gider gecikmezler işine
Temiz baksalarda üstlerine başına
Ne mutlu oldum ne buraya alıştım

Kara hasretler kar yağmıyor buraya
Alışıklar hemen geçiyorlar sıraya
Ozan Güner ölürsem defnetmeyin buraya
Ne mutlu oldum ne buraya alıştım

Amsterdam / 17.11.2003

Güner Kaymak