Bir heves uğruna,Alman’a kandın.
Urus’u üzümlü,pastaymış sandın.
Bilerek eratı,karlara bandın.
Sen neymişsin böyle,EY Enver paşa.

Allahuekberde,ayaz çok yaman.
Zemherin soğuğu,vermedi aman.
Çarpışma olmadan,kesildi derman.
İçirdin millete,ZEY Enver paşa.

Onsekiz Aralık,gönlümde matem.
Ahuzar ederek,dağlarda ötem.
Sanadır kalemin ettiği sitem.
Ocağın söneydi,UY Enver paşa.

Bin dokuz yüz onbeş,ocak ay’ı dert.
Silahlar donuyor,tetikleri pert.
Doksan bin şehidin,paşası namert.
Serzeniş sanadır,DUY Enver paşa.

Ordunun başına,azrail konmuş.
Binlerce mehmedim,soğuktan donmuş.
Ağıtlar geldikçe,yürekler yanmış.
Bakar körmüşsün sen,HEY Enver paşa.

Yüz üç yıla girdi,yürekteki yas.
Çantada bulunmaz,ne yemek–ne tas.
Eksi kırk derece,ölümlere has
Uçarı gitmişsin,TOY Enver paşa.


___/____ KURBAN SARCAN–Gölcük/KOCAELİ