Sen denizi Musa yardı sanırsın,
Ay’ı Muhammed böldü...
Allah’ım olmasaydı, ne Musa ağlardı,
Ne Muhammed güldü...



Allah’ım olmasaydı yerle bir olmuştunuz
Merhamet kalbe geldi kardeş olduk hepimiz
İki de bir kavgayla değişirdi tipimiz
Komşu olduk evlerde açıktı hep kapımız
Yedi yabancıya da dost gözüyle baktık hep
İmanla’da dolunca sağlam oldu yapımız...



Okur muyduk Kur’anı
yiyemezdik haramı
Allah’ım olmasaydı kim sarardı yaramı
Derdimiz nedir dostlar
Üç kuruşluk menfaat bir de içinde para mı
Allah’ım olmasaydı şeref şan mıydı bize
Olmasaydı O rahman gelir miyiz hiç dize...



Allah’ım olmasaydı kim kurardı zamanı
Kafir imana gelip diler miydi amanı
Çıkar ortaya artık kalem denen kamanı
Kesilsin artık soyu kafirle münafığın
Sen seher zamanları göz yaşıyla birlikte
Aklından çıkartmadan bir tek Allah’a sığın...


AHMET ZEYTİNCİ