"Bu toprak bizimdir oğul,
Biz böyle bakarız toprağa,
Bak! Ellerimiz nasır nasır,
Ayaklarımız çıplak basar toprağa..."

Altında vadi yamaç gibi yırtıklarla,
Bastığında simetriktir toprağa,
İçi sızı dolu bizim çatlak tabanlar...

Ben kızıyordum, hep toprak!
Yeter, biraz da endüstriyel çalışıp,
Daha gençken ihtiyarlamayın!
Sonra ulu biri peydahlandı aramızda;
"Çalışmazsan kimse vermez dedi bana,
Çalış dedi dayıya, ama öyle değil!
Sabanla değil pullukla, onu da geç motorla."
Anladım demek istiyordu:
"İlmin sınırı yoktur, tekerlekleri durmaz!"
Anlatıyordu hep özgürlüğü, vatan ve milleti;
Gösteriyordu bir el yerine çalışan
Binlerce el fabrikaları...
Öğüt veriyordu milletine:
Hürriyet ve refah için bilime uyun,
Hurafelerden ise, mutlaka uzak durun!

Her söyleşisiyle suskunları kükreten,
Her devrimi ile ilmin sınırsızlığı içinde,
Bin yıllık yolları aylarda giden adam!
Anlattı, öğütledi bütün bunları rüyamda,
Haydin ben gidiyorum ve başarılarınızı bekliyorum..
Çok ümitliyimde çalışkan milletim’den diyerekten,
Kayboluverdi Mustafa Kemal bir anda rüyamda.

İstediği ve anlattıkları ise apaçık,
Ulusun egemen ve müreffeh olacağı,
Muasır ve medeni cumhuriyetti

13.temmuz.1971
Ürgüp