(Altı yüz elli yedi kavlince emekliyim )

Bundan sonraki devrem emekleme zamanı
Halk ekmek kuyruğunun pek yaman müdavimi
Hastaneye taşınmak kalan ömrün her anı
Sabah akşam hep aynı hayatımın takvimi
Avrupa emeklisi dünya turunda esen
Türkiye emeklisi çile kuyruğunda şen


Ya cami avlusunda ya bir çay ocağında
Memleketin ahvali aynı benim hâlimle
Uyuklarım çilenin şefkatli kucağında
Avamdır lakabım hep yakın olmaz âlimle(!)
Avrupa emeklisi dünya turunda esen
Türkiye emeklisi çile kuyruğunda şen


Her yılbaşı dört gözle haberleri izlerim
Yüzde ikiyle üçle aşinayım nicedir
Allah’tan gayrısından dertlerimi gizlerim
Halimse içgüveyden birazcık iyicedir
Avrupa emeklisi dünya turunda esen
Türkiye emeklisi çile kuyruğunda şen


Ne tuzu kuru ile ne ağayla hoş aram
Dert zembili asılı üstünde başımın hep
Ne hekim var ne tabip daima artar yaram
Benim bu ahvalime yurdu soyanlar sebep
Avrupa emeklisi dünya turunda esen
Türkiye emeklisi çile kuyruğunda şen


Ben de bir emekliyim yurdun gam köşesinde
Hâlimi kimse bilmez ahvalimse perişan
Nasibim olmaz benim sevinçte ve esinde
Yakınama uğramaz para umut ün ve şan
Avrupa emeklisi dünya turunda esen
Türkiye emeklisi çile kuyruğunda şen


Çanımıza ot tıkar gelen cümle iktidar
Seçim meydanlarında atılan nutuk yeter
Gömleğimin yakası kefene nispet pek dar
Her gelen gün oluyor mutlaka dünden beter
Avrupa emeklisi dünya turunda esen
Türkiye emeklisi çile kuyruğunda şen
Ankara, 22.09.2017 İbrahim Kilik