Üzülmelisin ahmet
Gözyaşının tadını unutanlara
Ve kısa cümleler kuranlara


Üzülmelisin ama öyle çok değil
İki acı bir sevinç etmedikçe
Ki etmiyor
Dağıtsan tüm suskunluklarını sayfalara
Bi cümle olup çıkmıyor

Yok faydası;
Senin bana
Onun şuna
Bir dua;
Geçtikçe avuçtan avuca
Boğazındaki düğümü çözen
Geri veren soluğunu
Anımsatan;
Kıymetini bilmediğin o büyük hediyenin
Yaşamak olduğunu

Farzet sızmışım ahmet
Kapısında, hiç tanımadığım bir kulun
Ben uyumuşum bir rüyanın içinde
Rüya beni unutmuş
Bir el beklemişim
O kapıyı açacak
O sonsuz rüyayı yırtıp beni kurtaracak
Bir kahraman ummuşum

Medet ummak ne korkunç ahmet
Varlığını teslim edip birine
Koruyup kollamasını beklemek
Ve yüceltmesini ruhunu
Demokrasiden bahsetmesi kadar komik
Gönüllü kölelerin
Bilmiyorum;
Burada gülmeli miyim yoksa inkar mı
İyi hissetmenin yolu

Galiba;
Sonsuz bir döngü
Cevapları bulduktan sonra farketmek o soruyu

Susalım.