1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
1282
Okunma
Şimdi
Geceye bir şiir daha uzanıyorum.
Ve göz kapaklarım düşüyor
Yorgun cümlelerin üstüne.
Anlatamadığım şeyler vardı eskiden.
Yazamadığım dizeler.
Yorgun bir yüzün ardında kalırdı hüznüm.
Sonra dokunduğunda uzaklaşan gölgeler.
Acı hayat hikayeleri biliyorum
İstediğim zaman açıp okuyamadım.
Pulsuz mektuplarım oldu benim.
Her şeyi sonradan öğrendim.
Uykusuz kalmayı geceleri,
Yağmuru sevmeyi,
Sevişmeyi hatta.
Ve hatta ölmeyi kimi zaman.
O yüzden bir daha
Sildiğim hiç bir şiiri yazmadım.
Ne kalbine,
Ne kalbime.
Sende unut gitsin zaten...
Özge Özgen
5.0
100% (4)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz