“Hadi bana bir şiir yaz” dedi
O sevimli bakışıyla, masumca
Kadın…


Kulluğun hayatına kattığı isyan ateşi
Kuşların özgür olduğu fikrine inandırmıştı onu
Fakat kendini kafese kapatılmış
Minik şerce gibi hissediyordu.
Kalbini kaptırmıştı bir kere
Hem de olmadık tuhaf azabı içinde barındıran
Mutluluğa küsmüş kızgın kavgacı
Adama



Çıkış yolu arıyordu eline geçen ne olursa
Ona sarılıp korkmadan ve hiç düşünmeden
Peşinden ayrılmadan güneşi görürüm sanıyordu
Rüyalarda onu sayıklamak istiyordu
Kâbus bile olsa razıydı nasılsa uyanırdı
Tutunacak bir dala ihtiyacı vardı
Dikenli bile olsa
Kaçarken takılıp düşse uçurumun en derinine
Razıydı, ondan kaçış kaçınılamazdı



Çünkü
Bir sevgi sözüne muhtaçtı
Yıllardır duymadığı güzel sözleri bir kâğıda yazmış
Arada sesini değiştirip kendine söylüyordu
Yâda dinlediği şiirlerde ki buğulu sesli adamların
Romantik kelimelerini üstüne alınıyor
Mutlu oluyordu
Ama birkaç saniye



Onunda canlı kanlı kolunu tuttuğu zaman
Beline sarıldığı zaman
Dudakları dudak hizasında
Göz gözeyken
Duyacağı kendini tarif eden
Anlamlı sözlere ihtiyacı vardı
Ona
Balım, şekerim cicim
Ve hatta tatlı çıtır hatunum
Diyebilseydi keşke
Yoksunluk böyle bir şeydi demek ki
Bir adım dahi atamıyordu adam.
Ve abartıyordu iyice sevgisizliği
Daha ne olabilirdi ki
Bunu bir dozajı var mıydı?
Yaşlanıyordu bahar gözleri
Kışa kanat çırpmaya başlamıştı bile
Ömrünün en güzel yılları böylemi bitecekti..




Beklentilerle yaşananlar arasındaki uçurum
Baş edebileceğinin çok uzağında
Kaçıp kurtulmak daha yakın gözüküyordu
Düşündükçe
Ve bunu anlatmak istedi
Adama
Anlayacağını umarak
Fakat olacak şey değildi bu
Bir mektup yazacak ona bırakacaktı

Mektup

Arkası yarın…..