Ve olan oldu eskisi gibi olma imkanı yok savruldu şiirler başka kıyıya

Sus sukût eyle cemreler düşerken mevsime
Demlensin sinemde bu pınar
Düğümleri çözülsün hayallerin
Kırılma anı şimdi tüm gölgelerin

Ey hudutsuz figanların
mayası gözlerimden çalınmış sevda

Yorgun gecelere sürülmüş yanmak vakti
Hiç utanmadan sevdim
Islandım yağmurlarında
İçimde tutuklu güfteleri salıverdim

Aşığa yol sorulmaz
Ki gözlerinde kan tutulur
Her bakışı leyla
Avazında mecnun bir söylem
Tuz basılır yaralarına
İfrit okur rüyaları, geceleri prangalı

Kaç ay vaktine ulanmış dilimde lâl
İçime inmiş güz ağlayışları
Oysaki mevsimlerden bahar

Zemheri bir cümlede üşüdüm
Sızlarken gülüşümde içli şarkılar
Ulaşır mı bilmem mecalsiz serçe kanadında umut yarına

Bilemedim kor alevde yanmayı
Iradı masallar bana
Kaf dağında öldü anka
Taşladım ruhumun koridorlarında yasak düşler
Astım direnişlerimi uyku bilmez gözüme
Hû vakti dilimde kangren
Sesimi duyma çığlığımın ecrini sattım
Pişmanlığın resmi bir veda mektubuna

/Kendi yörüngesinde bir eylem bu
Aşktan öte dönüyor kendi limanına/


Nuray AYHAN....