Korkmayın sert esen mavi rüzgârdan.
Yolları da bizim, yelleri bizim.
Mayısta çiçeği biraz geç açmış.
Goncaları bizim gülleri bizim.

Taşı ve toprağı havası suyu.
Yusuf’u saklayan derince kuyu.
Dedemin sakalı, amcamın huyu.
Yaşlısı da bizim, genci de bizim.

Ağacı, yaprağı, çakalla, kurdu.
Pastırma, kaymakla, yayla yoğurdu.
Bir baştan bir başa bu Ana Yurt’u.
Ovaları bizim, yaylası bizim.

Güneşin açtığı her metre kare.
Analar yazmalı gelinler hare.
Türk’ü, Türkmen, Lazı Kürdü elele.
El âlemi değil herkesi bizim.

Ormanda ayısı, köyde köpeği.
Ağılda koyunu, öküz, ineği.
Arısı, yılanı, kuşu, sineği.
Kanatlı kanatsız hepisi bizim.

Çoluğu çocuğu kızı oğlanı.
İhtiyarı genci yurdum insanı.
Anaları kızı canı cananı.
Vatanın tümüyle tapusu bizim.

Dadaşım’ın birlik tektir özünde.
Kimselerin malı, yoktur gözünde.
Vatan ise konu durur sözünde.
Vatanın eğrisi, doğrusu bizim.
24.07.2014