I.

Sevginin hiçlik payandası üzerinde durmuş
denizin kravatını bağlıyorum
güneş ayaklarını soktuğu sudan utansın diye.

Zamanın ritmik adımları ile ölümlenmiş
satranç ustası bir berberin, kör jiletinde
kaybediş titremesi yüreğim.
oysa arı tenimde biraz daha süzülsün diye şavkı
masadaki kavanozda çırpınıp duruyor balıklar.


Yoksan, unuttum cemresini gözün
düşmüştü yanan şehirler gibi duman ve kül içinde
“ellerimin menekşe gölgesinde o ölü tenin”
elma bahçelerinde yuvasız kalmış kurtçuk gibi zavallı
sokulamamış dünyanın yanağına
kalakalmış kalabalıklar içinde yalnızlığım.


II.

Çatlağından sızarken yer kabuğuna
büyütüyor bütün ağuları beni emzirecek zakkum
aldansam pırıltısına
her günü yenisine mühürleyecek
bu yüzden kafir/hanelerde dervişim

Kandilime kum dolsun ki
ben ana rahmi bildim beton dökülmüş bütün istiridyeleri
ufacık aralığından gördüm okyanus diplerini
yeşildi…

Umut güne kalsın
kanıma kıvılcım düşüren cellat
koşması ürkek bir bıçak korkusunda şimdi
göbek bağımı kesecek
göğsüne yonca işlemiş türküler
ayağımın sızısı ile her mevsimin kapısında kalacağım
kabuğum sağanak hüzün
meridyenim başka gezegene öykünmede
keyfi beyde yok dudaksız sigaramın
kendini dilediğince veriyor mezarına
düş karaborsa


III.

var sayalım ki taşız
aşk rüzgarla yeşilliyor göğsümüzü
dip komşumuz nar çiçeği
yel götürmez dostluklar var o zaman
ışığı balkonumuza düşürmeyi biliyoruz
zeytin dalı gölgesinde masum nehir bakışlarımız
çivi delikleri daha çatlatmamış ömür tahtamızı
yitik sevişmeler iliştiriyoruz yakasına bulutun
sonbahar yanığı
yaralı bir yaprak

kar çiçekleri
lanetleyerek toprağı
açıyor ulu göğün yelkenini harmanına
avuçlarına düşerken yıldızların arasından kayarak
sersem taşların suda sekmesi gidi çırpındı aşk
gömüldü derin sulara
hakikat gibi görmediğin o gök cismi, çırılçıplak yüreğim

dalında yasak meyveler veriyor hayat
oysaki sancılar kundağında çiftelediği yavrusuna
sakat bir ad doğuruyor
körler aşk der tınısına
yürümez bu dil dermanım
karanlığın merhemi bulunmaz ışıkta

her cümle koşuşan ceset
dilimin ovasında öznesi ölü tümce
ruhum kulaklarına zil takmış bir dilenci
ıslak tenli toprak gözlerim
katlin fikri çiçek açmış
gömülmeyi bekliyor şiir kefenimde
sancısı
sanrısı
yazgısı
bir avuç toprak
her kavuşmak
düşümde ölü bir korkak

K.Y.