Bir zamanlar çınar ağacı misali başım değerdi göğe,
Bak şimdi başına kar yağmış fidan gibi eğildim yere.
Anladım ki mutluluğun benle değil gülüm, başka biriyle,
Şimdi kaderime kafa tutup, kaçışım ondan.

Onlarca kez uyardım, kaç kere söyledim, hiçe saydınız,
Herkesin bir seveni, bir sahip çıkanı var, bana kıydınız.
Sizler benim gönlümde kanayan bir yaraydınız,
Artık kimseye güvenemeyip kaçışım ondan.

Biz seninle ne sevgili, ne dost, ne de arkadaşız,
Farzedelim ki, birbirimizi hiç tanımamışız.
Senle ben olarak yaşamışız, biz olmamışız.
Sevgiden aşktan uzak durup, kaçışım ondan.

Kimsenin kalbine haciz koyup, sahiplenemem,
Ben seni çok sevdim diye, sende sev demem,
Böyle bir aşkı ve sevdayı kabullenemem.
Hayata küsüp, insanlardan kaçışım ondan.

Gönlünde yer aç artık yepyeni bir aşka,
Senin yerin dolduralamaz bende bambaşka.
Yemin ederim kimseyi asla sevmem bir daha.
Hayata inat, sana inat dik durp gülüşüm ondan.