BİR ELA GÖZLÜYE (198)

Bir ela gözlüye vurgundur gönlüm.
Bakışları yakar kül eder beni.
Alevin renginde açar hep gülüm.
Ona esir oldum kul eder beni.

Suskunluk içinde bilinmez derdi.
Sevgi dünyasını önüme serdi.
Hayatıma öyle hızlıca girdi.
Aşkı muhabbete yol eder beni.

Sevdanın ateşi yakar kavurur.
Ruh ve bedenime mührünü vurur.
Öyle bir geldi ki esip savurur.
Yüce dağ başına yel eder beni.

Kırmızı güllerden rengini alıp.
Ruh ve bedenime doğruca girip.
Şu koca dünyayı önüme serip.
Şair yapıp söze dil eder beni.

Ela bakışları yürek yaktıkça.
Bakışlarına da sevgi kattıkça.
Bir musiki olup içe aktıkça.
Tınılayan saza tel eder beni.

Ulvi bir sevgiyle bakarım ona.
Seviyorum derim onu sorana.
Asla katlanamam onsuzluğuna.
Yokluğu zulümdür del eder beni.

Karışsın isterim gizli saklıma.
Hep beni sorarak varsın farkıma.
Çok şey öğretir de koyar aklıma.
Bilmediklerimden bil eder beni.

Şu yüreğim ondan ferman almıştır.
Özlemi göz yaşı olup dolmuştur.
Zayi Ozan onu ne çok sevmiştir.
Kurumuş çöllere sel eder beni.

İlhan ATEŞ - (Zayi Ozan)
Ankara, 12/12/2016 Pazartesi
Yayın : 14/12/2016 Çarşamba
www.edebiyatdefteri.com/siir/1065337/