3
Yorum
10
Beğeni
4,8
Puan
880
Okunma
Her gece ölüyoruz o karanlık odalarda
Çünkü her gün yaralanıyoruz bir yerlerimizden
Bazen örtemiyoruz üstünü yaranın
Olur olmaz yerlerde
Hiç beklemediğimiz bir anda çıkıveriyor karşına
Hatırladıkca canımızı acıtıyor nasırlaşmış anılar
Gece ve onun sadık savaşçısı çöktü yine üzerime
Açsam gözümü bir tabut olur bu oda
Yumsam en koyusu karanlığın
Ve sessizliği dinlerim
Dışarıda bir köpek havlar
İşimi düşünürüm, ülkemi düşünürüm
Bir seni düşünmem başarabilirsem
Gündüzlerimden sildim seni
İşime ülkeme verdim kendimi
Belki gecelerimden de silerim
Kendime veririm kendimi
5.0
83% (5)
4.0
17% (1)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz