iki kontürüm vardı,
İstanbul’u sevdiğimi yazdım
üzgünüm İstanbul yazacak
çok şey var diyenlerdenim...
ama doymuşsundur sen,
seni sevenlerden...

inci gibi boğaz,
rumeli hisarı, bebek,
aşiyan,
dolmabahçe, eminönü
unutmadım, unutamadım
sanki her şey dündü
şimdilerde; yolların çok lüks,
çok süslü...

önce gel, gez, gör diyorsun
bir geceliğine
koynuna alıp sarmalıyosun
sabahında, kaldırımlarda
bir simit’i çok görüyosun...

gözümü açtığım bu şehirde,
yaşlanmak
ne büyük saadet
her gün senin şehrinde uyumak,
yorgun uyanmak
seni seviyorum,
öptüm seni İstanbul...

her semtinin kartpostalları vardı
bayramlarda insanlar,
arkadaşlarına yollarlardı
teknolojiyle her şey kolaylaştı
kalem, kağıtla mektup yazmak tarihe karıştı
iki kontürüm vardı, onuda İstanbul aldı...