Doğduğumda bana
Eğilip kulağıma
Molla Ahmet dedem;
-Şaban, Şaban, Şaban
Ver Şabana
gitmez yabana!
Deyip adımı ünleyince
O’sssaaat uyaklanmış
Ayaklanmış kanımda şiir,
Nedir kafiye
Anlamış harfiyen
Ruhumda gizli hafiye(!)
O gün bugündür
Anadan doğma
Teni gibi yüreği çıplak
Üryan bir şairim ben!


Şaban AKTAŞ
21.10.2016 - 13.50



2.

OZANLARA SELAM OLSUN

Dilimizi dil yaptılar
Gönlümüze renk kattılar
Bir de millet bıraktılar
Ozanlara selam olsun

Kendi dilin lisan eden
Kalbe sevgi ihsan eden
Eşkiyayı insan eden
Ozanlara selam olsun

Yunus Emre’nin uğruna
Karac’oğlan Köroğlu’na
Pir Sultan Abdal yoluna
Yazanlara selam olsun

Ham iken yanıp pişene
Hakkın yoluna düşene
Gökleri delip aşana
Gezenlere selam olsun

Gelip geçmiş yazdan güzden
Söz üretmiş gülden közden
Ayar vermiş sazdan sözden
Dizenlere selam olsun

Yüreği yüreğe çatık
Teknesi hamura batık
Boynu bükük yana yatık
Yazanlara selam olsun

Aktaş ne diye yazarsın
Söz eder ezber bozarsın
Sen eğriye mi kızarsın
Hakça doğru kelam olsun

Şaban AKTAŞ
21.10.2016

3.


GÜL KALEMİ

atın elinizdeki kalemleri
çünkü şiir yazmıyor;
gülün tükenmez kalemi var
mürekkebi damardan
gül suyu akıyor, mis gibi kokuyor
görseniz, bütün mahalleyi yakıyor
gelin bizim bahçeye
size de vereyim onlardan


gül başımda bir pınar
oluk oluk,
iki gözüm iki çeşme
suyun aynasına düşer şiir
gece gündüz
güneşle yıldızla ay’la
yüreğim farkında her şeyin
başımda dönen sevdayla


ısınmadı mı kanınız
üşüyor musunuz hâlâ
en iyisi siz gül suyundan aşı yaptırın
bir sağ bir sol om’zunuzdan
gül dövmesi de olabilir
ya da başucunuza gül işlenmiş
bir mezar taşı yaptırın
kurtulamaz iseniz buzdan!

Şaban AKTAŞ
20.10.2016



4.


DÖNÜP DÖNÜP BAKMA BANA


Dönüp dönüp bakma bana
Gözüm ardımda kalıyor
Elveda demek zor sana
Gözüm gözüne dalıyor

Karanfiller begonviller
Dalındaki gonca güller
Mor dağlardan esen yeller
Senin kokunu çalıyor


Her adımda bir tuzaksın
Oysa benden çok uzaksın
Neden gözümden tuz aksın
Bana hep hasret kalıyor?!


Bak şu feleğin işine
Tuz atmış gönül aşına
Yaşın gözümde işi ne
Sevdiğimi el alıyor


Şaban AKTAŞ
20.10.2016


Fotoğraf: Özçekim
20.10.2016


5.
ZAMAN ESKİSİ


Ten kumaş gibi tiftir
Zaman eskir unutursun
Su damlamış satırlar gibi
Dağılır mürekkep anılar...


Dal dal budanırsın
Akmaz olur gözlerin
Belleğini de kurutursun
Ne kökün kalır ne gövden...


Kara kara yazılar
Ne ağrı ne sızı var,
Bir tebligat gelir
Olan bitenden
Hiç haberin yokmuş gibi
Son ve ilk mektup Tahtalı köyden!


Diyeceğini de, kalmasın içinde
Ele geçmez ömür daha
Ha bu gün ha yarın derken
Sağ çıkmazsn sabaha...


Şaban AKTAŞ
21.10.2016