Öksüz çocuklar gibi


Öksüz çocuklar gibi boynum bükülü kaldım
Gittiğin günden beri her gün ağlıyorum yar
kimsesizim sensizim görsen arada kaldım
Göz yaşımı dökerken yürek dağlıyorum yar

Sen olmadan gelmiyor deli gönül neşeye
Varır varır dayanır dolaptaki şiseye
Aşk için iksir buldum biriktirdim köşeye
Her ikimiz içinde bunu sağlıyorum yar

Yokluğun bir ızdırab yaralıyor sinemi
Dünya başıma indi viran ettin hanemi
Allahım dan isterim gönder der bir tanemi
Ellerimi semaya açıp bağlıyorum yar.

Ne ettimse olmadı boş geldi kader bana
Nasibimde bu imiş eş geldi keder bana
Kim görse söyle diyor garip derbeder bana
Şimdi hatıralarla kendim eğliyorum yar

Duygular şahlanırken nefesimi tutarım
Ne gözümü açarım ne uzanır yatarım
Çareler tükendikce her gün daha beterim
Urğanımı elimle kendim yağlıyorum yar.

Leylican