2
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
886
Okunma
Bu içimde sana karşı yazdığım,
Kaçıncı şiir bilmiyorum.
Unutmakla, hatırlamak arasında kalıp,
Sabah uyandığımda,
Ne düşündüğümü dahi hatırlamıyorum.
Savaşın eline teslim olmuş çocuklar geliyor bu kez aklıma,
Doğurmaktan korkuyorum,
Sahi doğacak çocuklarımızın adı neydi?
Sen gidince mi gözüme batmaya başladı bu savaş
Sana bir şey yazmak isterken
Cam da solmuş çiçeklerimi görüyorum.
Ateşin içinden bir çığlık kopuyor,
Bombalanan şehrin kirliliğinde seni bekliyorum.
Evimizin bir duvarı yıkıldı,
Tam hatırlayamıyorum ama yine bir cenazeye katılmış olabilirim o sırada,
Karamsar olmak istemiyorum ama
Burada öleceğim ve sen, farkına dahi varmayacaksın,
Ölmüş olmandan korkuyorum
Bak yine sana kafamda bir şiir yazdım
Sen yine de endişelenme, gel
Daha çocuk sesleri kesilmedi
Umudumuz var…
5.0
100% (6)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz