Şiire ara demiştim bir süre yazmayacağım, ama o kadar garip ki; mutlu olduğum anda dizeler diziliyor aklıma. Hatta dünden sonra şiir astım diye biri çok gülecek bana :):)
Olsun sizinle şiirim...



Biraz ara vereceğim dedim
Durur mu yaşamak sevinci öykünür içime
Onlara söylediğim her şey dengem
Ondan dışarı durur böyle bir günde
Gözümden içeri sızar umut
Ana rahmine yeni düşmüş bebeği anımsatır hayat
Ve içerde hissettiği sıcaklığı bırakır üşüyen düşüme

Düşüm düşer böylece geceye
Son şiirimde yolcuyken yol olurum kendime
Ve gitmek
Giderken de silmek verilir bana ödül diye
Her şey parmağımın ucundaki boğumda
Beni boğan her ne varsa
Çuvalın içine koyup atacağım bermudaya

Tekrarında bembeyaz sayfa açılır
İçime sızan kara ışığa inat
Ahım durduğu yerde paslanır
Okisadasyon parlar birden
Aydınlığım artık yeni doğacak günden
Ve yeni bir ad bulmalıyım yeninden
Önce sema demeliyim gökyüzü uzun gelir
Göğün kızı da olabilirim mavi kadar gerçeğim
Ölmek istemeyecek kadar küçük
Yaşımı olduğundan geriye itenim

Küçüğüm küçüksün
Bu yüzden hayat anlaşılmayacak kadar karmaşık
Bazen de alaya sarmış büyük bir saçmalık
Bana verilmiş sana verilmiş yaşam
Ben seninkini yaşayamam
Az önce doğduğumdan heybeme kimsesizlik koyamam

Bana bir parça sana bir parça / Nefes lazım aslında