ayrılık kalbe buz tutturur
kar yağar yaz ortasında üstüne
ay Ağustos mevsim yaz mı unutturur...



millet sıcaktan yanıp terlerken
Ağustos ortasında
üşüyorum ben
sanki kalmışçasına; zemheri ayazında
herşey buz tutmuşken seven ruhumda
donup kalmış baktımda tüm hayallerim
çabalıyorum kuramıyorum en güzelinden
oda küs; sana bana bize
tutmuyor bak üşüyen ruhumun ellerimden...



volkan düştü içime birden
sensizlikten, sessizlikten
ç a r e s i z l i k t e n
kalbimi dağlıyor
içime tüneyen
hem yakan, hem üşüten
acıtan, ruhumu titreten bir buz yangını
sönecek sevgili, eğer dönersen; yeniden merhaba dersen..



karşılık görünce kalp sevgilinin kalbinden
aşk yüreği ısıtır kızıl kor eder
erir yürekler iki iken bir eder
kar yağsada üstüne hiç üşümezler
sevmek ve sevilmek, bence; tüm ömre olur bedel...



ben caymadım, caymamda sözümden
aşkımı bırakıp hiç bir yere gitmem, gidemem
günahsa
vebali varsa
bu suskun aşkın
olsun vebal her ikimize
kıyamam ben sevdiğime
veballeri yalnız sana yükleyemem
eğer dönmezsen, ısınamam
kuzey kutbunu yaşar buz tutar ruhum
bu aşkın kar yangınını tek başıma söndüremem...




21 AĞUSTOS 20:04 2016
Mlk