Vakit akşama doğru
Yol alırken yavaş yavaş
Ömür denilen sermayem
Bitiyor mu acep?
Ufukda bir kızıl güneş
Ha battı! Ha batacak!
Ne bahardan ne güzden
Haber yok o tatlı anılardan
Tıpkı batan güneş gibi...
Kayboldu birer birer.

Şimdi bulutlardan sıyrılan
Bir mehtap ve sessizce
Akıp giden gümüş renkli dere...
Neler söyler kimbilir?
Geçen gecelere bakarak.
Bir ağaca yaslı
Saçlarına ak düşmüş
Yaşlı bir adam.
Bakıp bakıp mehtaba
Boşa geçen ömre iç çeken.

Birşeyler arıyor
Karanlıktan da karanlık
Geçmişin zifirinde!
Işıklar kesik...Yollar dolaşık..
Umutlar batan güneş gibi
Batmış gitmiş!
Dudaklardan dökülen
Koca bir offff.
Ve bir azap
Ruhu kemiren...
Ve gözlerden yere damlayan
İki damla gözyaşı.
Mehtap da battı
Karardı bulutlar
Kanadı kırılmış
Boynu bükük kuşlar gibi
Döndü gitti yaşlı adam
Mazisine bürünerek
Sessiz ve de ağlayarak...
Gece karanlık
Hatıralar ondan da karanlık.