Çizim: TUĞBA DOĞAN
Teşekkürler..

Paslanmış düşünce ufuklarımız, kararmış kalplerimiz.
Uzağız hâkikatten, karanlığa hapsolmuş bedenlerimiz.

Şükürden kaçamak, sadece aşka örselenmiş bir hayattayız.
Bilmeyiz Hâkk’ı, hâkikati, şeytanın sırdaşı olmuş bir dünyadayız.

En son giyeceğimiz şey kefen değilmiş gibi yaşarız.
Ölüme kapımız kapalı gibi her mukahati yaparız.

Kabire girmeyecek gibi, dört dörtlük hayat isteriz.
Günahların çemberinden, Yaradan’dan yardım dileriz.

Hata ederiz, tevbeye koşup af dileriz.
Kün geçmez aynı hataya bir daha düşeriz.

Bir Yusuf gibi atılırız kuyuya ama Yusuf değiliz.
Züleyha’nın aşkı kadar yakarız içimizi ama Züleyha gibi değiliz.

Haramların dibinden sevdiğimizin elini tutarız.
Utanmadan, O’nu Rabbi’mize sığınıp kendimize isteriz.

"Ben Seni Allah İçin Seviyorum" deyip en büyük günahı işleriz.
Biz böyle uykudayız, gönül eşi kapıdan gidince uyanırız.

Uyuşturucu, alkol, sigara ile güya dertlerimizi sileriz.
Kardeş diye övündüğümüz günahkar kullarda huzur ararız.

Kapılırız dünyevi aşka oysa ki var iken Âşk-ı Hâkikat.
İnsanlara güveniriz, bilmeyiz tek güvenilecek Zülcelâl-i Hâk..