Yüreğin ivmesine tutulmuş sola sola döndüm dünya içinde.
Göbek bağından düştüğümden beri
Kaç canı toprağa gömüp,
Göklere çıktı diye avuttum kendimi.
Firkete ile gizlice açıp gönlümün kapısını
Sisler içinde ışıklarını sakınan minik bir taka gibi
Salındım deryaya.
Bilmem nereye gittim.
Ya Mevla’ya
Ya belaya.

Sakladım gözlerimi yüreğime,  görmedim.
Mısralara gömülmüş cenazeleri,
Harama giderken Besmele çekilmediği gibi...
Duymadım, uzakta inleyen bet sesleri.

Sokaklarda kaldı hayatın sesi,
Gecenin zindanında bir başına yankılandı. 
Duydum mu bilmiyorum en son cümlesini.
Gitme, filan diyordu sanki...
Bekleyemedim.

Bu allı pullu şehir sesini ve ışığını terkettiğinde,
Destursuz bir kelebek kondu omzuma,
Bir şeyler fısıldadı.
Güldüm.
Geri döndüm.
Aldım kabul ettim,
Aldım kabul ettim,
Seni ve hayatı...

Tuhaf ya,
Yüreğimin ivmesine tutuldum yine
Sağa sağa dönüyorum dünyada.