kırlarından saçlarının yağsan
koynumda sızlayan düetlerine gelinciklerin
açılsa yakası sevişlerin
çiselesen körpe sancıların bükülen kıvrımlarına

gökyüzüm olsan ben denizin
yakamoz kızıllığında aksan suskularından göğsümün...

sussa vakit sussa kuşlar
dalsak derinliklere
dalsak saçlarımızdan kalksa çığlıkları cemrelerin

gözeciğinden emse pınarlarımızın ebemkuşağı
aydan kaçırsa kucağımıza
yavrusunu tan

sütlensek kumsala serilen
sarhoşluğunda zakkumların ah

sızsam ,
köklerinden sızarken can suyun
durulsam kaybolduğum elâsında bakışlarının

gamzelerinden sağılsak gıdıklanışlarına gülüşlerin
titrese sığlarımıza zambaklar
arkasını dönse utanç
yüzeylerimizden geçse yeleleri deniz atlarının

biz seninle yıldızların altına kaçsak

bir kadın esse kıyılarımızdan
sinse beyefendi bir saksafonun hayalet çalımlarına

uzuvlarımızda böğürtlencikler
sıyrılsak rüyasından kelebeğin

düşsek ya arasına göğüslerin
sevsem seni ,sevsem sevsem ah!Sevsem...

vursa başını dalgalar parmaklıklarına kaburgalarımızın
atsak tellerinden şarkıların
çıldırsa samyeli
yırtılsa entarisinden kanatlarına begonvillerin
kapansa üzerimize öylesi
maviye açılsa gözleri sessizce kucağında senliğimin!

’’Güneysu sayı 121’’