Büyüyemesem de hiç, büyülendim çok defa
Her şeyi geciktirebilsem de yazdıklarımda
Günleri, geceleri, doğacak her yeni sabahı…
Geciktiremedim soluk soluğa yaşadığım hayatı.
Her defasında farklı bir ıslıkla,
Çelik umutlarla toplasam da dizeleri bulutlar gibi
Pervasızca beklemedi ayrılıklar vaktini o ince yağmur.
Gök gürültülerinde uzaklaşırken eksik notalar,
Hünerle belimi büktü bir kez daha sağanak sağanak damlalar…
Kapalıyken ışıksız gözlerimin pencereleri
Umutsuzluk kadar sağır ve dilsiz,
Merhametsiz bir imgeydi o demir parmaklıklar…
Hiç caka satmamışken sokaklarda
Yüzüm bir avuç, gözlerim iri,
Omuzlarım bir başka yüke hamal…
Işığın gözlerinden uzak karanlıklarda
Mermerleşmiş çehrelere sabr edip, aralayacak cennet kapılarını
Dönmeden bozuk plak gibi geçmişin tozlu izlerinde
Korkusuzca ve atak
Yürüyecek yarınların üstüne üstüne…
Durmayacak çatlayan kabuğumda
Tomurcuklanarak koynuna ölüm düşmüş topraklarda
Tatlı bir esriklikte umutlar biriktirecektim. [ M.AK ]