Bir İstanbul vardı...
Siyah beyaz sokaklarla dolu anılar
Çay ocağında toplanmış insanların dertleri
Bir dükkanda sigara tüttürüyordu adam
Bir adam kıyıda sahili izliyordu
Akşam olmuş loş ışıklar dolmuştu her tarafa

Sokaklarda oynayan çocuklar
Duvarlarda yazıyordu devrimle ilgili sloganlar
İstasyonlarda bekleyen insanlar...
Hareket etmek istiyordu yeni yollara
Bir adam vardı sırtında çuvalı, başında kahverengi şapkası
Geçiyordu Haliçten.. Yüklemişti dertleri yağmurlu havada sırtına
O sırada bir çift el ele manzarayı izliyordu
Ellerinde şemsiyesi yüzünde gülücükleri

Soğuk bir kış akşamında;
Bir aile çıkıyordu eski bir sokaktaki eski bir evden
Babanın kucağında ufak bir çocuk
Annesi şapkasını düzeltiyordu üşümesin evladı
Kireç boyalı evlerdeki pencerenin kenarına konmuştu kuşlar
Yaşlı bir adam izliyordu Çamlıca’dan Eski İstanbul’u
Sırtında paltosu, karşısında gençliği duruyordu
Radyoda bir ezgi çalıyordu:
"Saki doldur ver bi yare...
Ogün Peçenek / "Münzevi"