sonbahar rüzgarları eser de
dökülmez yapraklar
öylesine salınır nazenin
dallar, çiçekler direnir
akıp giden zamanlara
nazire yapar o dem

müstesna bir yeri vardır
kalplere nüfuz eder usulca
bir erkân bu usul tanır
geçse de nesiller makam bilir
pir yükselir kalplerde
inmemecesine

bir çiçek bahçesinin
hiç solmayan gülleri
aheste çalar gönüllerde
dinmemecesine

manalı sözler yankılanır dimağlarda
nağmeli özler nesteren kokar
nadide hisler kemal derecesinde
okşar yürekleri usul usul
saçlarını okşarcasına bir çocuğun

gürül gürül akar pınarlar
bal yapar arılar
petekler Allah’ına bereket
tat damak şenlenir
akar gider duygular
dile gelir de insanım
terennüm eder aşkı, meşki

mehtaplı gecelerde
dalgaların ezgisinde hayat bulursunuz
mazinin nefesini duyurur
kanat açar yürekler sonsuzluğa
cıvıl cıvıl bülbüllere emsal
o eski şarkılar.


L.T.