Her vaktin halefi olamıyor kalbim
Gecesiz ve hep güçlü değil sevmek bile
Enkazı altında nefessiz bir uykuyla
Israr ediyor acıya

Bir ülke düşünün göksüz
Gölgelenmiş ufukları
Hali vakti harcanmış hoyratça
Hirasından koparılmış aklı
Gönülsüz sevişir olmuş toprağıyla
Ölüm dahi küsmüş terketmiş
Tercihi olmayan inancı için
Sevmiş nefret etmiş öfke büyütüp
Katletmiş
Halkı olan sevimsizlik

İşte ben bu manzaradan ürküp
Kendi içine kaçan uygunsuzlardanım
Savaşmak için aradığı düşmanı
Kendinde bulup dışarı unutanlardanım
Herhangi bir rejime tabi ol(a)mayan
Bilinçsiz aylaklardanım

Kim ne yapsın beni
Ben bile ne yapacağımı bilmezken kendimi
Özürsüz ömürsüz yaşıyor olanlara
Sığınak olamam ki

Ah coğrafyam
Her mevsiminde bir kara tahta ninnisi
Bir şehadet türküsü
Ben niceliğimi senden mülhem şiirlerle
Susuyorum
Öl dediğinde ölüp
Gül dediğin de gülemiyorum