Hayatın bizler için hazırladığı bir senaryoydu yaşadıklarımız,
Herkes kendi düşüncesinin başrolünde.
Duygular var birde.
Kimi zaman düşünceyle paralel, kimi zaman zıt yönde...
Yani kısaca Bir beyin, bir kalp...Ve bunların güdümünde bir beden...

İşte böylesine bir karmaşanın içinde sevmiştim ben seni.
Kalbim ve beynim ilk defa aynı fikirdeydi.
Hiç bir olumsuz düşünce olamazdı...

Ama dedim ya senaryo işte...

Birde diğer beden vardı. Yani sen.
Muallak duyguların kaynağı.
Yakamozundan habersiz Gel-gitlerin limanı...

Hiç bir zaman net olmadı yüreğin,
Düşünmek, hissetmekten kolaydı sanki sana.

Bir parça cesaretti belki gereken yüreğine,
Fakat takılıp kaldın beyninin frenine...

Artık yolun sonu, sona geldi bu filim,
Esas oğlan yıkıldı, finale geldi yaşam...

Tekrarı olmayacak, senaryo bensiz gider,
Ve perdeler kapanır, bu filim burda biter...


15.04.2016
23.09

Halis AKDAĞ
Oz-An