Güneş, Deniz'le sahilde vakit geçirirken, Galaxy adaya geri dönmüştü ve Güneş henüz bunun farkında değildi.

Galaxy hayatının en büyük hatasını yaptı ve o gün Güneş'i kaybetti.

Galaxy öfkesine ve arzularına yenik düşerek Güneş'e zarar vermeye çalıştı.


Güneş ve Galaxy bir zamanlar çok iyi arkadaştılar. Ancak Galaxy değişmişti. Ünlü olmak onu dönüştürmüştü. Artık farklı bir insandı. Gece çökerken Galaxy Güneş'in evine girmiş ve onu bekliyordu.

"Yiyeceksen ye, uyuyacaksan uyu ya da git" dedi Güneş, sert bir sesle. Ancak Galaxy kışkırtmayı tercih etti, "Bana hoş geldin mi?" Güneş'in alaycı yanıtı, "Evet, hoş geldin, hoşça kal," Galaxy'nin ona yönelik stratejisini daha da körükledi.

Güneş'in sabri tükendi. "Neyden bahsediyorsun? Yeniden mi başlıyorsun? Ne demeye çalışıyorsun? Bunca yolu sadece soru sormak için mi geldin? Ünlüsün, zenginsin... ve hayatta olmak üzere miyim? gerçekte mi?" Galaxy, Güneş'i durmadan detaylarıyla sinirlendirmeye kararlıydı.

"Uyuyacağım, seni sabırsızlıkla bekliyorum" dedi Güneş, konuşmayı bitirmeyi umarak. Ama Galaxy ısrarla, "Onunla yattın mı? benden korkuyor musun?" gibi değerlendirmeci sorular soruyordu. Sarhoş ve öfkeden kudurmuş olan Galaxy, belli ki doğru düzgün düşünemiyordu.

Güneş, bezgin bir şekilde, "Saçmayı bırakmayı bırak, uyu ya da burada defol!" diye ayarlamanız gerekir. Saat sabahın 3'üydü. Galaxy, Güneş'i öpmeye çalıştı. Güneş çığlığı atınca Galaxy durdu. "Seni unutuyorum" diye mırıldandı Galaxy anlamsızca ve tekrarladı, "Benden korkuyor musun?" Sarhoşluğu, geveleyerek söylediği kelimelerden belli oluyordu.

Güneş için Galaxy artık eskisi gibi mevcut değil; bir canavardı. Galaxy'nin acımasız sözleri, "Bir sürü kadınla yattım. Sen güzel bile değilsin, yine de beni istemiyor musun?" Güneş'i gözyaşlarına boğdu. Kederden bunanalmış bir şekilde bütün gece ağladı. Sonunda Güneş, Galaxy'yi gitmekte zorladı. İkisi de derinden inmişti. Güneş'in bir zamanlar kişinin elinde tuttuğu yer, canavarca bir varlıktı.

Sabah ışığı odayı doldururken, Güneş ve Galaxy farklı odalarda ayrı kalmışlardı. Galaxy, pişmanlık dolu bir sesle Güneş'in kapağını çalar. "Güneş, özür dilerim, bunu istememiştim." Güneş'in kararlılığı ve acımasızlığı: "Defol." Hâlâ çabalayan Galaxy, "Özür dilerim. Sadece biraz kıskandım." diye ekledi. Ama Güneş'in kararlılığı kesindi: "Defol." Çaresiz Galaksi, oğlu bir yalvarışta şunları söyledi: "Kapıyı açmazsan giderim ve bir daha asla geri dönmem." Güneş, üzüntü ve eksiklikle boğuşuyordu.

Daha sonra Deniz, Güneş'i kahvaltıya ayırmadı. Baskıcı atmosferden kaçmak isteyen Güneş, hızla hazırlanıp makyajını yaptı, saçlarını düzeltti ve dışarı fırladı. Onun acelesini gören Galaksi de sonuç verdi. Güneş ve Deniz'in birlikte yaşadığı öfkesi daha da alevlendi.

Galaxy, Güneş'in karşısına çıktı, sesi "Ya benimle gelirsin ya da giderim ve bir daha asla geri dönmem!" diyordu. Güneş, Galaxy'nin zorbalığından bıkmış bir şekilde ona sadece "Git" dedi.

Galaksi, herkesin önünde olmadan Güneş'e "Onunla yattın mı?" diye sordu. Utanan ve iğrenen Güneş, Galaxy'e tokat attı ve gözyaşları yanaklarından süzülerek kaçtı. "Senden nefret ediyorum!" diye bağırdı.

Galaxy özür diledi ama Güneş onu asla affedemedi. Günler haftalara dönüştü. Galaxy onun günü Güneş'e kırmızı güller getiriyordu ama Güneş onları asla kabul etmiyordu. Güneş ona bakmıyordu bile, kendi içine daha da çekiliyordu.

Sonunda Galaxy, Güneş'e "Ben gidiyorum." dedi. Güneş'in sesi yorgun ama kararlıydı: "Artık gitmen gerek." Ve böylece Galaxy, Güneş'i terk etti.

Güneş, kaybından dolayı çok zengindi, ağlıyordu. Ama geçen gün, yeni gerçekliğe yavaş yavaş uyum sağlamaya başladı.

Kendi ülkesine döndü ve bir daha geri gelmedi.