İNLEYEN
ÝNLEYEN
Kalemimden dökülen her kelime inliyor
Aðlýyor her kelime her kelime sýzlýyor.
Ruhumdaki sesleri yazýyor kalemlerim
Her çizgide bulunup çoðalan elemlerim.
Elimden emellerim teker teker düþüyor
Toplanan bunca neþem avucumdan uçuyor.
Birþeyler tutunuyor boþalan ellerime
Sis içinden bakýyor dumanlý gözlerime.
Þekilleniyor þimdi hayalimden gölgeler
Sanki serhoþmuþ gibi hülyam o an sendeler.
Dallarýndan düþerek dökülmüþ kýrýk hayat
Rüzgâr döküyor þimdi zehirlerini. Heyhat.
Gözlerimin önünde beni zorlar yakalar
Dönüyor pervaneler uçuyor þayýkalar.
Ýslahiye rüzgarý daðýtýyor saçýmý
Seneler ucun ucun kesiyorlar yaþýmý.
Yaþlanan yaþým benden çekinerek kaçýyor
Pervanenin yanýnda nahoþlukla dönüyor.
Dökülen kalemimden mustarip kelimeler
Acýlarým içimden kalem ucuyla inler…
---- 04.02.1961 – Gaziantep.
Ýsmailoðlu Mustafa YILMAZ – Ýstanbul.
Sosyal Medyada Paylaşın:
İsmailoğlu Mustafa YILMAZ Åžiirleri
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.