MENÃœLER
Anasayfa
Åžiirler
Yazılar
Forum
Nedir?
Kitap
Bi Cümle
Ä°letiÅŸim
Edebiyat Defteri
Ölüm.............
MEHMET ÇOBAN
Ölüm.............
Geçmiþi düþürdüm dilime
Nazlý, cilveli, þaþkýn, karýþýk
Bir serinlik gönlüme
Ateþli, savaþkan, barýþýk
Rüzgar kovalýyordu duman
Ýncecik, tiz sesin ardýndan
Kuþlar kaçýþýyordu
Gökyüzünde matem
Gözyaþý damlasýz, aðlýyordu
Zamanýn ebabilleri dolaþýyor tepelerde
Çýkmadý henüz iþi bitirecek fýrtýna
Zalimler toplanmýþ bir köþede
Ateþler düþüyor insana
Ýnsan, küsmüþ yaþama
Vicdan yarasý yaþamda
Kelebekler uçuþuyor
Kanatlarý rengarenk
Sonsuzluða gidecek
Gülüþümü daðladým,
Sözler firarda
Kayboluþlar sonsuza
Sonsuzluk suskun
Gelme diyor insana
Aðýtlar çaresiz
Patlayan þampanyalara
Birleþtirildi insan
Çýkar diþlisinde
Döndürüyor çarkýný
Para, hýrsýndan çatlamýþ deli divane
Bir mermi eþitlendi bir insana
Bir bomba bir topluma
Patlayýnca doðar insan sonsuza
Sormadýlar hiç
Sonsuzluk kaç para?
Kan bir damla
Özgürlük çuvalla
Sunuluyor ana
An, aný yaþamakta
Yaþam eriþecek yokluða
Yokluk tarih sayfalarýna
Susun ey kulaklar
Duyun ey diller
Ölüm konuþmakta
Arkada bir senfoni
Sonsuzluða çaðýrmakta
26.09.2014 – Ýzmir
Sosyal Medyada Paylaşın:
MEHMET ÇOBAN Åžiirleri
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
En Çok Okunan Şiirleri
AŞK DÜŞTÜ YÜREĞİME
GÜZELLİKLER KADAR
DOSTUM
KENDİMİ DİNLİYORUM
ASA
HODRİ MEYDAN
SİYAH BEYAZ
KIŞ ORTASINDA
GÖLGELER.......
NE DEMELİ?