Ca
Adın Gülsü(nn)
Adýn Gülsü(nn)
yoklukla yogrulmuþum ben
kursagýmdaki sevdasýzlýgým senden
kalma yalnýzlýklarýmla büyüdüm
en büyük zevkim acýlarýma acýmaktý acýndým acýnasý halime
bilmedigim yarýnlarýmdan piþmalýkla yaþadým seni
silmedim gözlerini hayalimden unutmadým ezte-nleri
umud dedigin ekmek gibi ihtiyac
kalemim seni yazmaktan acizken yüreðimi sardým dikenli tellerle
mayýnlar döþedim geçtigim yollara ve her gün ölebilmeyi diledim Tanrýmdan
aglamayayým diye ahireti düþündüm ve Sýratý istabul eyledim kendime
gelmeyesin diye kucuk kýrgýnlýklar býraktýn aynasý sen olan kalbime
aman vermedim dudagýmdaki gel diyen dillerimdeki hiç bir cümleyi yarým býrakmadým
geleceksin diye
gelmedin..
bekledim..
durgunlaþtý yüreðim bogazýn sularýnda
hýh gönül iþte hala beklemekte
gel-sene ey yar ey gözlerini gökyüzüne yazdýgým
kaleme almadýgým en güzel þiirim aþk-ý vefam
içimde ölmedigim sevdam senden eskilerden kalmayým yani sen hiç uzaklaþmýyan yanýmdýn acýmýn ilacýydý gözlerin
ellerimi avuclarýndan ayýran böylesine koparan ak-gül-süm lerimi acýyla buluþturan kederlerini al içimden
gelmeyiþlerini vurdum yerlere
sensizligi sardým yaralarýma
uhrevi bir nikotin tadýnda biriktidim agzýmda
sigaram cigerlerimde ayrýlýk cekili bir tetik gibi
nefesimdeki sen sararmýþ kuru bir gülsü(nn)
gülebilseydin ey yar!!
gelebilseydin ah yar!!
þu kör yanlýzlýgým aydýnlanirdý
savururdum hazanlarý baharlara acýmý asardým gökyüzüne geceyi yasaklardým dünyama
ve sana acýlardan uzak mutlu yanlýzlýklar vaad ederdim ve o vaadimin içinde kendimi saklardým sen bulamadýgýn zamanlarda
uçuruverirdim gökyüzüne ruhumu
ruhuna sýgýnmak için
geliþini mum olup erirdim gelmedigin her bir saniye için kelebeksi ölümlerimin azraili olurdum ruhuma..
týpký sensiz yaþamak gibi
hergünün bir baþka kederli geceden kalma sancýlarla savrulur
cehremde hüzünlerimi tebessüm eylerdin
ben ki! ayrýlýgýn katili oluveririm hiç düþünmeden bütün acýlarýna kefil..
gel dedim gelmedin
gitme dedim gittin
sýrt verdim istanbula karþý bogazýmda kaldý gelmeyiþlerin
içimde saklamýþtým seni gitme istanbul bulunmaz
gitme
sensizliðin sonu yok
yolu yok yol olmuþum gidiþine
kör olasýn yokluk
yol olasýn yolda kalmýþým yar-sýz-lýðýmla
yalnýzlýkla bir baþýma
yar-gý-sýzlýgýmla
yar-gýlandým bir hayat-ý aþk mahkemesinde
þimdi yeniden ayrýlýk denilen bir kuyudan bakmaktalar
göz yaþlarým acýmdan akmaktalar
yani aðlamaktalar gök-yüzümden
oysa ben saçlarýna dokunucak kadar yakýn degilim sana
hadi cýkma dýþarý yaðmurlarým ýslatmasýn
kapat bütün pencelerini kov beni yüreðinden
hadi en büyük sevinclerimin katili ol
soldur beni en baharýmda
kendimi savunacak degilim
ve asla senden þikayetci olamam
baharým derdin baharlar bana yakýþmadý
baharýmý soldurdun.. olsun
hazanlarýma alýþtým ben
hani gidiyordun
mecburduk buna ayrýlmalýydýk demiþtin
ayrýldýk
oysa sen kendini benden ayýrdýn
ama unutma beni kendinden ayýramadýn
unutulmazlarýmda buldum istabulum
aþký ahmerim
bekle beni........
ömrümün üstüne son sözün nedir?
adýn gülsü(nn) ben aglarým senin yerine :((((((
sair :CaN_SIZIM
02 Þubat saat 14:13 cumartesi 2008
Sosyal Medyada Paylaşın:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.