Korunaklı Kılardı Boşluğun Arzuhali
molilaz
Korunaklı Kılardı Boşluğun Arzuhali
konuþabilirdim
hiç aðzýmý açmadan harfin seslisini
rüzgarýn sertliðini tartarak
bu fýsýltý nerede baþlýyorsa
duyabilirdim
bitene dek renklerin alfabesini
o kuþ salý pazarýndan gelir
çocuk sevinçlerinin ürkekliði ile gelir
yapraklarýný aralasam yeþil
sitemli açýlýr kanatlarý öfkelenirdi
burasý sizin deðil
bahçývanýn soðuk kýþ günlerinden kalma emeði
budadým suladým sevgimi verdim
bir kýzgýnlýktý duvarýn arkasýnda saklanan
gayesi süs vermek olunca beni
korunaklý kýlardý boþluðun arzuhali
nasýl olur da bu duygu aðýr basardý
tatlý seviþmelerin galibiyeti ve cesareti
yerden uca kadar göðün tadýyla
çoðalýrken dudaklarýmýn ayrýntýsýnda
kutsanýrdý mecburiyetim
orada doðmuþ ve ölmüþ biri gibi
yaðmurun acýsýyla
koyuverip kendimi aðlamýþtým
katrelerin tuzuyla ekþiyen yapraklar
kahkaha çiçeðinin diliydi
bahar sevinci ile göz yaþlarýmý silen
konuþabilirdim
uykusuz odalarda
karþýlýksýz kalan düþlerimle avunurken
duyabilirdim
sabaha dek cama çarpan dallarýn
kalbimle söyleþtiðini.
Sosyal Medyada Paylaşın:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.