ANNE BEN SENİ ÇOK ÜZÜYORUM
Hiç bir þeyden zevk alamýyorum,
Hiç bir çiçek güzel kokmuyor burnuma
Gün batýmý ile çoðalýyor hüzünlerim
Soluyor güne baþladýðým güllerim.
Sürgün hayatýmýn içinde süzülüyorum
Boþluða bakýp boþ boþ düþünüyor
Her savaþýmda esir düþüyorum yýllara
Kuma ettim gecenin serinliðini
Usul usul hissediyorum artýk
Boynumda ölümün, soðuk nefesini
Hayalden hayele dalýyorum bazen
Okyonus ortasýnda kaðýttan gemim
Bir girdap içinde dönüyor dönüyorum
Ýstemezdim bende ne olur, af diliyorum.
Kendi zamanýmdan çalýyorum, biliyorum
Yada çalýyorlar annem acýmasýzca
Yavaþ yavaþ ölüyorum,hissediyorum
Anne ben seni çok üzüyorum.
Parmak izlerin üzerimde,gözlerin gözlerimde
Bin kýymýk acýsý var yüreðimde,gecelerimde
Deli bir poyraz yerinde,kaybolup kaybolup gidiyorum
Bir çið tanesi olup düþüyorum gül yapraðýna.ANNEM.
21:47 600 konutlar HATAY
Sosyal Medyada Paylaşın:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.