MÜMİNE KORKU YOK KABİRDE
Mümin kul veda ederken dünyaya,
Güneþ gibi melek gelir yanýna,
Cennetten gelen kefenle,kokuyla,
Mümine korku yok, inan kabirde.
Otururlar yanýnda tam karþýsýnda,
Azrail a.s. oturur baþ ucuna,
Ey nefis çýk o bedenden der ona,
Mümine korku yok, inan kabirde.
Ruh çýkar bedenden,damlar su gibi,
Melekler süsler,bir anda nur gibi,
Saçýlýr güzel kokularýn tümü,
Mümine korku yok, inan kabirde.
Getirirler son dünya semasýna,
Melekler teþyi eder kat,kat sema,
Giydirirler ruhu geri bedene,
Mümine korku yok, inan kabirde.
Kabirde gelir iki melek ona,
Kolayca cevap verir suallere,
Bir ses gelir:Kulum doðrudur diye,
Mümine korku yok,inan kabirde.
Bir yatak serin cennetten ona,
Cennet libasýný da giydirin ona,
Bir kapý açýlsýn cennetten kabre,
Mümine korku yok,inan kabirde.
Geniþler kabri gözü gördüðünce,
Salihler gelir,amelinim diye,
Duasý artýk,kýyamet kopsun diye,
Mümine korku yok,inan kabirde.
15.02.2012-Kýrýkkale
Hidayet Doðan
Sosyal Medyada Paylaşın:
HİDAYET DOĞAN OSMANOĞLU Åžiirleri
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.