GİDİYORUM BEN
Toplayýn çantamý göründü veda
Eþikte durmadan gidiyorum ben
Ne masa darýlsýn ne sessiz oda
Bir daha girmeden gidiyorum ben
Duymasýn duvarda asýlý resmin.
Etrafý nakýþlý; sümbül, yasemin…
Öyle bir karar ki bozulmaz yemin...
Necidir sormadan gidiyorum ben
Haklýydýn belki de terk ediþinle;
Vefa pazarýnda hain iþinle...
Yine de özleyip kokun, düþünle
Yüzünü görmeden gidiyorum ben
Sen beni düþünme gece düþünsün
Sana en yabancý hece düþünsün
Ýster kimse ister nice düþünsün
Kimseyi kýrmadan gidiyorum ben
Arama vuslatý, gurbetlik elde
Sensizlik çilemin olduðu belde
Þikâyet etmeden sessiz bir halde
Kapýyý vurmadan gidiyorum ben
Mehmet Durak
Mayýs 2011-Karaisalý
Sosyal Medyada Paylaşın:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.