Çocuktum. Körebe oynayacak, Kadar çocuk. Büyüdüm. Sevabý günahý, Bilecek kadar, Çabuk. Anne sana, Sorardým ya, Oruç kaçýyor mu ki, Siz tutuyorsunuz. Ama þimdi, Oruç kaçmýyor, Belki de, O yüzden tutmuyorum Þimdi çocuk bile, Deðilim. Çünkü ben eðildim. Büküldüm. Ne tarafa diye, Sorarsan anne; Onu ben bile bilmiyorum. Saðým sarýmsak, Solum soðan, Emin ol anne, Bir gün adam olacak, Bu oðlan, Ýnþallah bana benzemez, Bu yeni doðan. Çocuktum. Artýk çocuðum diyemiyorum, Anne. Sýrtýma yüklediler, Ýki nüfusu, Oldum bende bir hane, Kalmadý artýk bir bahane, Ama emin ol babalýk. Çok þahane. Artýk çocuk olmak istemiyorum. Anne ben büyüdüm. BÜYÜMESÝNE DE. SEN KÜÇÜLDÜN. SEN ÇOCUK OLDUN. ÞÝMDÝ DE BEN SANA ÜZÜLÜYORUM…
ORHAN OYANIK 05.10.2010 ÇAN
Sosyal Medyada Paylaşın:
orhanoyanik Åžiirleri
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.