Kutlu Doğan, Ey, Nebîler Nebîsi...: 'Benim Gül'üm, Gül'e Benzer...'
DALLI MUSTAFA
Kutlu Doğan, Ey, Nebîler Nebîsi...: 'Benim Gül'üm, Gül'e Benzer...'
Güle benzer, güle benzer;
Benim Gül’üm, Gül’e benzer.
Köroðlu’nun kol gezdiði;
Yeþil Çamlýbel’e benzer..
Gül, Bülbül’e, bülbüleyin..
Sümbül Gül’e, sümbüleyin..
Þeydâ Bülbül, Bencileyin…
Gözümdeki sele benzer..
Rebîü”l-Evvel ayýnda,
Hayat buldu, “Hayy” Hay’ýnda…(*)
Gezen muhabbet çayýnda;
Âhû ve gazala benzer..
“Gül” koydum, Kýzým adýný;
Anayým her an yâdýný..
Gül Kýzým’ýn feryâdýný;
Duyan Kutlu Ýl’e benzer..
Konup, göçtü Yârân’ýmýz;
Soðuk içtik ayranýmýz…
Adý, “Ahmet”; hayrânýmýz;
Çölde esen yele benzer..
Makâm-ý Mahmûd’a erem;
Gonca derdim; O’na verem..
Aslý’nýn aþkýdýr Kerem..
Aslý kerem, ele benzer..
Âþýklar, avazýn söyler.
Elde sazý, gezer köyler.
Mýzrap Tel’le gönül eyler;
Ýnileyen Tel’e benzer..
Benimde, Adým; Mustafa..
Adaþým, gelse; hoþ-safâ.
Ýmam olsa; geçsem safa;
Okuyan Dil; Dil’e benzer
Çýktý kervan; adý, Sürre..
Yolda uðrar; nice Mîr’e.
Kavuþur sonunda, “Hûr’e”.
Gözlenen Menzil’e benzer..
Selvi Boy’un kelâmýdýr..
Âhû gözü elâmýdýr?
Cuma Günü salamýdýr?
Selâmý gazele benzer..
Nazar etsem; her yerde O..
Dermân olur; her derde O..
Kem bakan göze perde O..
Göz deðen Güzel’e benzer
Mecnûn’a, Leylâ’yý sordum..
Leylâ’ya, Mevlâ’yý sordum;
Kopan vâveylâyý sordum..
Hakk’a varan yola benzer..
Gazelin yazdý, âþýklar,
Mevlîd okudu, mâþuklar,
Ozanlar, koþtu koþuklar;
Hece konan dala benzer..
Kucaðýnda Ýnci, Mercân;
Hasan ile, Hüseyin Cân;
Kerbelâ’da kaldý, bî-cân;
Kanlý gözler, ala benzer…
Gamlardan oluþtu, makam.
Yolundan git! Çekmezsin gam;
Yükselirsin nice makam..
Makam bilmez, Kul’a benzer! ..
Ravza-i Mutahhara’yý;
Buldum arayý, arayý;
Sandým ki; Cennet sarayý,
Havz-ý Kevser, bala benzer..
Cân yoluna, Cân’ým fedâ;
Caným çýkar; çýkmaz sadâ..
Etmesin yolundan Hüdâ! ..
Göz’üm; çeþm-i tüle benzer..
Susuz çölde, gördüm serâb..
Firâk düþtüm; oldum harâb..
Mahþerde, olam, Mukarrab..
Çölde serâb; göle benzer..
Hakk’ýn Habîb’i Muhammed.
Habîb kýldý, O’nu Samed.
Þefâati bize meded…
“Din”lenen mendile benzer..(**)
Reyyân Kapýsýna vardým;
Sâbikûn da, gelir ardým! ..
Acep rûyâmda mý gördüm?
Bulunduðum hâla benzer..
Durdu kalem; yazamadým,
Bitti izin; dizemedim;
Ýþin sýrrýn çözemedim;
Dallý Öz’üm, lâla benzer..(***)
(*) Hayy: Yüce Allâh’ýn adý, canlý, diri.
(**) Din: Mendil, yazma gibi malzeme üzerine, iðneyle yapýlan iþlemede en küçük birim.
(***) Lâl: Dilsiz, konuþamayan.
(SARICAKAYA -03.04.2005)
Mustafa Suna
Sosyal Medyada Paylaşın:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.