Okan Savcý þiiri çýnlar kulaklarýmda, Pasýný alýr. Ben bilmem Karacabey’i, O da beni tanýmaz. Pelin Onay anlatýr beni O’na Aðlar Karacabey sabahýn ilk saatlerinde bu aldanýþa. Ýsa Ýnan, tamirini yaptýðý arabanýn çýkar altýndan, Sezen’e yazdýðý þiirin sarhoþluðunda, Sevdirmeye çalýþýr Dünyayý, Hala bir umut taþýyorsa. Aþkýn büyüsünde Fergun Hoca. Aldýrmýyor gülün dikenine, Bitmiþ olan þaraba. Aðlar Cihat Kýrdar ilk küçük fýrsatta az önce ellerinde anlamýný yitirmiþ olan o son mektuba. Bir sevdiði varmýþ, Karacabey gibi burnu havada. Bir varmýþ bir yokmuþlarda kanmýþ dikenin üstünde biten o yalancý eflatuna. Çicek sanmýþ koklamýþ, Yazýk, sarmýþ elleriyle.
Bir Yýlmaz Erdoðan þiiri duygularýný dile getirir telefondaki o boðuk sesiyle; -"Biz aþýk olmadýk aþkým. -Olsa olsa bir mühdet aþklaþtýk..."
Cihat KIRDAR
Sosyal Medyada Paylaşın:
cihatkirdar Åžiirleri
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.