GÜNEŞ BATARKEN
Gözlerim ufukta kaybolur gider,
Beni hüzün basar güneþ batarken.
Ateþsiz alevler yanar özümde,
Gönlüm aþka susar güneþ batarken.
Ýniþlere dökülürken yokuþlar,
Derinleþir, yorgunlaþýr bakýþlar,
Gece kuþlarýnýn cümbüþü baþlar,
Bülbül, sesi keser güneþ batarken.
Çiçekli fistaný yârdan hediye,
Gelmiþ giysin karalarý ne diye?
Gece süslerimi perdeler diye,
Daðlar surat asar güneþ batarken.
Sýr kalýr bu güzelliðin çözümü,
Anlatmaya yetiremem sözümü,
Yakomazlar kamaþtýrýr gözümü,
Doðar bir þaheser güneþ batarken.
Geçerken ömrümün kýþý, baharý,
Güzellikler kaldý hayatýn kârý.
Gözümde nemlenen hatýralarý.
Kurusun, güne ser, güneþ batarken.
Güneþ arkasýnda yýldýzlar sürür,
Saçar dört bir yana semayý bürür,
Yamaçlar salýnýr, düzlüðe yürür,
Meltem sevda eser güneþ batarken.
Ataroðlu’m sevdalýyým, yanarým,
Senden büyük ne ateþler tanýrým,
Böyle düþünürken kaygýlanýrým,
Belki güneþ küser güneþ batarken.
Sosyal Medyada Paylaşın:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.