İnsandı
arzý doldurup taþýrdý çýðlýklar
gökyüzünün öfkesi acýmadan yeri dövüyor
....
dünya kapýsý
bir ömre sýðmayan karmaþa
yoktu huzurdan þarkýsý
insandý
kendi kendini sokan yýlandý
kendi kendini zehirleyen baldýran
kendi kendini tekmeleyen idamlýk bir kelime
içinde bir boþluk
baþka bir boþlukla boðuþmaya hazýrdý
bir resital arayýþýnda
sürekli bir yeniden baþlama
küfürle hak edilmiþ bozuk bir sertifika
yetersiz bir gurur
insandý
ritminde bitmeyen sorunlar vardý
kanýnda bir çöküþ trafiði
her þeyin eksik olduðu
haz ve yanýlgýnýn sýnýrýnda
nereye giderse gitsin bütün ahlarý ensesinde
hep ayný açgözlü sayýlarýn kumasý
hep ayný sýfýr çarpanlar nefesinde
insan denen bir toz parçasý
umudun ve korkunun beþiði
hem melek hem þeytan hem nûr hem karanlýk
hem gökyüzü hem toprak
hem özgür hem tutsak
insan dediðin dünya içinde dünya
hem dünya hem evren hem küçük hem büyük
küçük bir nokta evrende
insandý
isyaný sonunun geliþini kýsaltýyor
ýsýndýkça genleþiyor israfil’in sûru
isyandý
susuzluklarý köpürtüp savuruyor
isyandý
derin çukurlarda kendiliðinden büyümeye baþlýyor
sokaklarda biriken kanlar
camdan yansýyan kötü sýrlar
gök kubbenin aðýrlýðýna aðýrlýk katýyor
Allah’ý gözden kaçýranlar
huzurun krallýðýnda yer bulurum sanýyorlar
_boran
Sosyal Medyada Paylaşın:
Ramazan Boran 1 Åžiirleri
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.